Środowisko przyrodnicze w gminie Abramów

W gminie Abramów została wykonana w 1997 roku inwentaryzacja środowiska przyrodniczego. Opracowaniem objęto takie element środowiska przyrodniczego jak budowa geologiczna i rzeźba terenu, klimat wody powierzchniowe i podziemne, gleby, roślinność i fauna. Syntezę wyników prac nad tym opracowaniem wydano w formie opracowania tekstowego - część merytoryczna oraz naniesiono na mapy topograficzne. Opracowania te znajdują się w budynku Urzędu Gminy i mogą być udostępnione wszystkim zainteresowanym.

Wody
Na terenie gminy Abramów występują użytkowe poziomy wodonośne związane z utworami kredy górnej, których główny poziom użytkowy w żwirach i piaskach czwartorzędowych występuje na głębokości od 20 do 60 m. Panują tutaj korzystne warunki hydrogeologiczne dla budowy ujęć z uwagi na dużą miąższość warstwy wodonośnej (od kilkunastu do 40 m) oraz dobrą jakość wód.

Zasoby wód powierzchniowych zależą głównie od wysokości opadów atmosferycznych. Przez gminę przepływają dwie rzeczki. Białka stanowiąca południową granicę gminy. Natomiast Seroczanka wypływa ze wsi Dębiny i płynie z kierunku południowo - zachodniego na południowy - wschód.

Klimat
Klimat jaki panuje na obszarze gminy oraz stan jego atmosfery są stosunkowo korzystne oraz mało zdegradowane. Jest on zbliżony do kontynentalnego z upalnymi latami i mroźnymi zimami. Średnia roczna opadów atmosferycznych wynosi 500-560 mm i jest niższa od średniej krajowej, 40% opadów przypada na miesiące letnie (czerwiec - sierpień). Średnia roczna temperatura -7,4 C. Duże wahania temperatur występują w miesiącach styczeń, luty, wrzesień, październik. Najcieplejszym miesiącem jest lipiec, ze średnią temperaturze 18 - 18,5 C. Najzimniejszy miesiąc to styczeń-średnia temp. -4,4 C,. Absolutne maximum temperatury wynosi 39C, minimum - 37C. Okres wegetacji roślin wynosi 205-215 dni.

Roślinność
Na terenie gminy Abramów występują następujące zbiorowiska roślinne:
1. Bory i bory mieszane - w południowej i wsciodniej części gminy.
2. Grądy - w zachdniej i północno-zachodniej części gminy
3. Olsy - na zachód od Lasu Glinnickiego
4. Roślinność wodna i szuwarowa - rzeka Syroczanka, sieć rowów melioracyjnych, glinianki, torfianki rozpeoszone po całej gminie
5. Łąki i pastwiska - na terenie całej gminy, największy obszar, tzw. Wielicki Łąki, na południe od wsi Abramów
6. Murawy piaskowe - w południowo-zachodniej części gminy

Na terenie gminy Abramów stwierdzono występowanie 17 gatunków chronionych lub rzadkich: podkolan biały, wełnianka, pływacz, korzeniówka, pomicnik baldaszkowy, konwalia majowa, kopytnik pospolity, rutewka wąskolistna, grążel żółty, widłak jałowcowaty, okrężnica bagienna, chrobotek, kalina koralowa i in. Są to głównie gatunki związane z siedliskami wodnymi lub lasami.

Tereny na południe od wsi Glinnik i Abramów obejmuje swoim zasięgiem Obszar Chronionego Krajobrazu Kozi Bór. Utworzony on został w 1989 r. W celu ochrony walorów krajobrazowych mozaiki lasów i łąk oraz dla zachowania naturalnego wyglądy i powiązań przestrzennych między terenami o wysokiej aktywności biologicznej. Obejmuje dwa przygraniczne fragmenty obszaru gminy leżące na północny zacód od wsi Wolica oraz na południe od wsi Izabelmont, Glinnik, Abramów i Michałówka.

Fauna

Przedstawicielami fauny na terenie gminy Abramów są m.in.:
Ptaki - świergotek łąkowy, pokląstwa, pliszka żółta, czajka, bocian biały, myszołów, jastrząb, skowronek, potrzeszcz, ortolan, słowik, krogulec, jaskółka, kruk, dzięcioł, turkawka, perkoz, krzyżówka, kwiczoł, kukułka, czajka, dudek, paszkot, piegża, przepiórka i in.
Inni przedstawiciele środowiska faunystycznego: rzekotka drzewna, ropucha szara, ropucha zielona, świerszcz, biedronka i in.

Pomniki przyrody

zabytek przyrody (wiąz)

• Głaz narzutowy ok. 350 cm obwodu - na skraju wsi Dębiny

• Głaz narzutowy ok. 5000 cm obwodu - na północnym skraju lasu Choiny

• Wiąz szypułkowy 410 cm obwodu - w obrębie posesji Sosnówka 24

• Wiąz szypułkowy 440 cm obwodu - w Abramowie, przy ul. Łąkowej

• Wiąz szypułkowy 350 cm obwodu - viv a vis posesji Glinnik 63

do góry

Przyroda